Wyspa w kształcie dziewiątki stanowi jeden z elementów projektu Bahrain Financial Harbour w Bahrainie.

Na wyspie będzie 39 budynków mieszkalnych (w sumie 1217 mieszkań), 49 willi, pięciogwiazdkowy hotel z 250-cioma pokojami, marina, jacht klub, centrum handlowe, centrum wystawowe.

Więcej - zobacz opis po angielsku: 9-shaped artificial island, Bahrain Financial Harbour, Bahrain

Podesłał: Dżołsi

Napis w górach niedaleko innych rysunków na płaskowyżu Nazca, ale ten napis jest raczej współczesny :-).

Podesłał: wietrzny

Morskie Oko (słow. Morské oko) – największe i najbardziej znane jezioro w Tatrach, położone w Dolinie Rybiego Potoku u stóp Mięguszowieckich Szczytów, na wysokości 1395 m n.p.m.

Jezioro pochodzenia polodowcowego o charakterze karowo-morenowym. Morskie Oko ma powierzchni 34,93 ha, długość ok. 862 m, szerokość ok. 566 m, a w najgłębszym miejscu osiąga 50,8 m. Dno zasłane przy brzegach głazami, ku środkowi żwirem. Wokół jeziora rosną okazałe limby. Morskie Oko dawniej nazywano Rybim Jeziorem lub Rybim Stawem, gdyż należy do nielicznych zarybionych w sposób naturalny jezior tatrzańskich. Żyją w nim pstrągi. Ze stawu wypływa Rybi Potok, tworzący w początkowym odcinku kilka Rybich Stawków: Małe Morskie Oko, Żabie Oko, Małe Żabie Oko.

Z Morskim Okiem wiąże się wiele góralskich podań i legend. Według jednej z nich nazwa "bezdennego" jeziora w Dolinie Rybiego Potoku wzięła się stąd, że ma ono jakoby podziemne połączenie z Adriatykiem. Dowodem na to było rzekomo wyłowienie z jego wód butelki, a także szkatułki z kosztownościami, które razem ze statkiem poszły na dno morza.

Szkoła Podstawowa nr 2 w Malborku przy ul. Wojska Polskiego.

Podesłał: Laurii

Zdjęcie: Przehyba – schronisko i stacja przekaźnikowa

Przehyba (Prehyba, Przechyba; 1175 m n.p.m.) – szczyt górski w zachodniej części Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim.

Położony jest w głównym grzbiecie Pasma Radziejowej, na zachód od Wielkiej Przehyby. Z samego wierzchołka odchodzi na południe boczny grzbiet Pieniążnej, Kiczory i Starego Wierchu. Oprócz głównego, wyższego wierzchołka jest jeszcze niższy, położony kilkaset metrów na zachód, który wysyła w kierunku południowo-zachodnim grzbiet Czeremchy. Z podszczytowych stoków wypływają liczne potoki: Sopotnicki, Sielski, Stary oraz Jaworzynka.

Miejsce to jest jednym z łatwiej dostępnych szczytów w paśmie – na górę prowadzi asfaltowa droga z Gabonia. Krzyżują się tu szlaki turystyczne prowadzące do Szczawnicy, Krościenka, Starego Sącza, Rytra, Jazowska i Piwnicznej-Zdroju. Na zachodnim wierzchołku znajduje się schronisko turystyczne oraz Radiowo-Telewizjny Ośrodek Nadawczy z 87-metrową stalową wieżą. Z pokrywającej grzbiet Hali Przehyba roztacza się wyjątkowy widok na południe w kierunku Pienin i Tatr oraz na północ ku Kotlinie Sądeckiej. Z uwagi na łatwą dostępność miejsce jest bardzo licznie odwiedzane przez turystów pieszych i rowerzystów.

Termy cesarskie w Trewirze- wybudowane w Trewirze za panowania cesarza Konstancjusza I, to jeden z największych zespołów łaźni rzymskich powstałych w Cesarstwie Rzymskim. Do czasów obecnych zachowały się ruiny pomieszczenia do kąpieli gorących (Caldarium) oraz podziemnego systemu ogrzewania.

Termy cesarskie, wraz z innymi zabytkami rzymskiego Trewiru, zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Zespół łaźni cesarskich zbudowano około roku 300 dla cesarza Konstancjusza I i jego syna cesarza Konstantyna, którzy obrali Trewir na swoją siedzibę. W skład kompleksu łaźni wchodziła ogromna hala, rozmiarami zbliżona do bazyliki Konstantyna. W podziemiach znajdował się system ogrzewania i kanalizacji. Termy te jednak nigdy nie były używane, co zostało stwierdzone po zbadaniu stanu infrastruktury kanalizacyjnej. Po przeniesieniu siedziby Konstantyna do Konstantynopola, łaźnie pozostawiono w stanie surowym. Budynki zostały zagospodarowane dopiero w 360 r. przez cesarza Walentyniana I, który przebudował je na koszary dla wojska. Nowa kwatera oferowała miejsce dla 800-1000 żołnierzy cesarskiej konnej gwardii przybocznej. Ogromną halę zburzono, a podziemną infrastrukturę zasypano. Jedynie we wschodniej części budynku zachowała się łaźnia parowa (“Caldarium”) z trzema apsydami oraz przedsionkiem, która służyła jako siedziba sądu.

Bazylika Konstantyna w Trewirze (łac. Aula Palatina) – dawna sala tronowa pałacu cesarza Konstantyna I w Trewirze w zachodnich Niemczech. Zbudowana w IV w., jest największą salą rzymską zachowaną do dnia dzisiejszego (67 m długości, 27,2 szerokości i 33 wysokości). Obecnie bazylika służy jako kościół ewangelicki.

Wraz z innymi zabytkami rzymskiego Trewiru, została wpisana w 1986 r. na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Zbudowana na początku IV w. bazylika służyła jako sala tronowa cesarzowi Konstantynowi. Jej konstrukcja obywała się bez przypór i wsporników. Wnętrze sali zdobiły marmury, mozaiki i liczne rzeźby. Podłogi i ściany auli były ogrzewane powietrzem podgrzewanym przez pięć pieców umieszczonych pod podwójną podłogą.

W średniowieczu bazylika przeszła w posiadanie arcybiskupa Trewiru. Apsyda została przebudowana w wieżę mieszkalną, na przeciwległych krańcach wzniesiono mniejsze wieżyczki a mury uzbrojono w blanki. W takim stanie aula dotrwała do 1600 r.