Kościół San Giorgio Maggiore został zbudowany na weneckiej wysepce San Giorgio w latach 1597 - 1610r. przez Simeone Sorellę według projektu Andrea Palladio. Prace projektowe trwały od 1560 do śmierci architekta w 1580, projekt fasady był ukończony już w 1566. Trzynawowe wnętrze wieńczy kopuła umieszczona na skrzyżowaniu nawy głównej i zakończonego absydami transeptu. Nawy przykryto sklepieniem kolebkowym. Nawę główną kończy wydłużone prezbiterium z oddzielonym kolumnami chórem. Widoczną z Piazzetta di San Marco białą fasadę budowli zdobią kompozytowe pókolumny umieszczone na wysokich bazach bramujące główne wejście. Pomiędzy nimi, w niszach, umieszczono posągi św. Jerzego i św. Stefana oraz dożów Wenecji.

We wnętrzu kościołą znajdują się nagrobki dożów weneckich oraz obrazy mistrzów renesansu, m.in. Jacopo Tintoretto Ostatnia Wieczerza.

Wysoka dzwonnica została dobudowana w 1791 r.

[Źródło: Wikipedia]

Podesłał: scarbossa