Biały Dom (White House), Waszyngton

Biały Dom ( z ang. White House ) - siedziba prezydentów USA. Nazwa taka została nadana budynkowi w 1901 roku przez prezydenta Roosevelta. Wcześniej nazywany był Pałacem Prezydenckim, Domem Prezydenckim i Siedzibą Władz Wykonawczych.

W grudniu 1790 roku prezydent Waszyngton podpisał Act of Congress, przewidujący, iż rząd federalny będzie rezydował w okręgu, którego powierzchnia nie będzie przekraczała dziesięciu mil kwadratowych... u wybrzeży Potomaku. Prezydent Waszyngton wybrał, wraz z architektem miejskim Pierre'm L'Enfantem miejsce, w którym miał powstać budynek. Rozpisany konkurs wygrał projekt architektoniczny autorstwa Jamesa Hobana.

Budynek, położony w Waszyngtonie przy 1600 Pennsylvania Avenue, zaczął powstawać w październiku 1792 roku. Uroczyste oddanie do użytku nastąpiło w roku 1800. Pierwszym prezydentem, który w nim zamieszkał, był John Adams. Od czasu wprowadzenia się tam Adamsa, każda następna para prezydencka dokonywała własnych zmian w wystroju budynku. Biały Dom jest nie tylko urzędem państwowym lecz także prywatnym domem prezydenta. Jest również jedyną prezydencką rezydencją otwartą, za darmo, dla publiczności.

W swojej historii budynek doświadczył dwóch pożarów. Pierwszego w 1814 roku, gdy został podpalony przez Brytyjczyków podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej. Drugi pożar wybuchł w zachodnim skrzydle w 1929 roku za prezydentury Hoovera.

Podczas rządów prezydenta Trumana przebudowano całe, z wyjątkiem trzeciego piętra, wnętrze budynku. Najstarszymi jego częściami są obecnie zewnętrzne ściany, niezmienione od 200 lat.

W 6-piętrowym Białym Domu znajdują się 132 pokoje i 32 łazienki. Jest tam 412 drzwi, 147 okien, 28 kominków, 7 klatek schodowych i 3 windy. Wewnątrz znajduje się również kort tenisowy, bieżnia, basen, kino, bilard oraz tor do gry w kręgle.

(Źródło: Wikipedia)