Katedra w Canterbury - jedna z najstarszych i najbardziej znanych świątyni na wyspach. Siedziba arcybiskupstwa anglikańskiego.

Katedra zbudowana w okresie późnego gotyku w stylu perpendykularnym.

Więcej - zobacz opis po angielsku: Canterbury Cathedral, Canterbury, England

Podesłał: Gh0st

Kanada – Kanał Rideau - ogromnych rozmiarów strategiczny kanał zbudowany dla celów wojskowych, który odegrał ważna rolę w obronie Kanady jako kolonii brytyjskiej przed wojskami Stanów Zjednoczonych Ameryki. Fakt ten miał decydujące znaczenie dla powstania na kontynencie północnoamerykańskim dwóch odrębnych, niezależnych organizmów politycznych i kulturalnych. Kanał Rideau jest najlepiej zachowanym kanałem z wodą stojącą w Ameryce Północnej i jedynym pochodzącym z XIX wieku – z ery budowy wielkich kanałów na kontynencie północnoamerykańskim – który do dziś pozostał żeglowny na całej długości i którego wszystkie elementy konstrukcji zachowały się w niemal nienaruszonym stanie.

Więcej - zobacz opis po angielsku: The Rideau Canal, Ottawa, Canada

[Źródło: www.unesco.pl]

Podesłał: Gh0st

Terakotową Armią nazywana jest armia ośmiu tysięcy figur naturalnej wielkości, wykonanych z wypalonej gliny. Armia znajduje się w grobowcu pierwszego chińskiego cesarza Qin Shi Huang Di, w odległości 1.5 km na wschód od jego sarkofagu. W trakcie pochówku cesarza w 210 roku p.n.e. cała armia również została zakopana pod ziemią. Według wierzeń, Terakotowa Armia miała strzec cesarza i pomóc mu uzyskać władzę w życiu pozagrobowym.

Figury zostały przypadkowo znalezione przez trzech chłopów: Yang Xinman, Yang Peiman i Yang Peiyan podczas kopania studni w marcu 1974 roku. Od 1979 roku figury były stopniowo udostępniane zwiedzającym. Muzeum Xi'an Terakotowej Armii Pierwszego Cesarza Qin w obecnym kształcie, składające się z trzech krypt o głębokości od 4 do 8 metrów zostało otworzone publicznie w 1994 roku.

Bazylika św. Pawła za Murami (San Paolo fuori le Mura) - jedna z czterech bazylik papieskich (dawniej zwanych patriarchalnymi) znajdujących się na terenie Rzymu i Watykanu. Zbudowana została przy Via Ostiense przez cesarzy Teodozjusza I, Arkadiusza i Walentyniana II w latach 386-440. Pięcionawowa budowla poprzedzona została atrium. Zbudowano ją w miejscu, gdzie wcześniej św. Lucyna pochowała ciało św. Pawła (on sam został ścięty około 3 km od tego miejsca. Zgodnie z legendą, jego głowa trzykrotnie odbiła się od ziemi, z której wytrysnęły trzy źródła wody). Nad grobem św. Pawła zbudowana została najpierw niewielka kapliczka, która przetrwała do czasu zbudowania bazyliki. 15 lipca 1823, podczas prowadzenia prac dekarskich został zaprószony ogień. Pożar zniszczył prawie całą bazylikę. Podjęto odbudowę, starając się zachować pierwotny kształt świątyni. Zakończenie prac i ponowne poświęcenie bazyliki nastąpiło w 1854.

Katedra Notre-Dame w Reims, fr. Cathédrale Notre-Dame de Reims) - gotycka katedra pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Reims, we Francji. Jest uznawana na najbardziej harmonijną i klasyczną w proporcjach we Francji, często nazywana "katedrą aniołów" z powodu bogatej dekoracji rzeźbiarskiej.

Została zbudowana w latach 1211 – 1300 na miejscu poprzedniej świątyni z 401 roku. Zaprojektował ją Jean d'Orbais. Dwuwieżowa fasada katedry przypomina swym wyglądem fasadę paryskiej Notre-Dame. W obydwu świątyniach z fasad wyrastają nie przykryte hełmami wieże. W fasadzie znajdują się trzy ogromnych rozmiarów portale. Są tak duże, że w tympanon środkowego wbudowana została rozeta. Druga z rozet znajduje się ponad portalem i jest wypełniona witrażem z XIII wieku, który przedstawia NMP w otoczeniu aposotołów i muzykujących aniołów. Po obydwu jej stronach wybudowano strzeliste gotyckie okna oświetlające dwie boczne nawy. Trójnawowa katedra ta jest bazyliką, co oznacza, że dwie nawy boczne są niższe od nawy głównej. Wieńczący je dach zdobiony jest licznymi rzeźbami, częściowo przeniesionymi z pałacu biskupiego.Trójnawowa bazylika z potrójną nawą poprzeczną i krótkim, pięcionawowym prezbiterium zamknięta jest w części wschodniej ambitem, do którego przylega pięć kaplic. Część wschodnia została ukończona już w 1241 r. Całe wnętrze (wraz z głębokością środkowej kaplicy) mierzy 141 metrów długości, a wysokość trójkondygnacyjnej nawy głównej osiąga 38,0 m. Wnętrze silnie akcentują linie pionowe. Żebra sklepienia schodzą poprzez pas triforium na półkoliste kolumny. Otwory okienne ambitu i kaplic wzbogacono jednymi z pierwszych maswerków. Katedra słynie z witraży zaprojektowanych przez Marca Chagalla i bogatej, rzeźbiarskiej kompozycji fasady. W czasie rewolucji francuskiej zniszczono lektorium i witraże, ale bryła budynku ocalała. Do roku 1996 usuwano zniszczena z czasów I wojny światowej

Sabrata (łac. Sabratha) - miasto w północno-zachodniej Libii nad Morzem Śródziemnym w połowie drogi między Trypolisem a granicą z Tunezją. Około 13 km od współczesnego miasta położony jest kompleks starożytnych ruin, w 1982 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Sabrata była pierwotnie kolonią fenicką, założoną prawdopodobnie jeszcze przed VI wiekiem p.n.e. W I wieku n.e. po podboju przez Rzymian Sabratę gruntownie przebudowano. Do dzisiaj zachowały się pozostałości forum, świątyń fenickich, łaźni rzymskich. Do najlepiej zachowanych budynków należą rzymski teatr z przełomu II i III wieku oraz budowle sakralne z czasów chrześcijańskich (m. in. bazylika Justyniana z VI wieku n.e.). Miejscowe muzeum przechowuje znalezione na terenie wykopalisk mozaiki i freski.

Leptis Magna (łac.) - obecnie jedne z najlepiej na świecie zachowanych ruin starożytnego miasta rzymskiego, u libijskich wybrzeży Morza Śródziemnego (Trypolitania). Znajduje się tuż przy dwustutysięcznym mieście Al Chums.

Miasto było jedną z licznych fenickich kolonii. Z Leptis Magna wywodził się cesarski ród Sewerów (tu urodził się przyszły cesarz rzymski - Septymiusz Sewer, który po wstapieniu na tron w 193 rozbudował miasto). W 1982 r. stanowisko archeologiczne Leptis Magna zostało zapisane na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Miejsce to jest również znane pod nazwami: Lectis Magna, Lepcis Magna.

Więcej - zobacz opis po angielsku: Leptis Magna (Lectis Magna, Lepcis Magna), Libya

[Źródło: Wikipedia]

Podesłał: Jeronimo