Świątynia zbudowana przez Amenhotepa III, poświęcona głównie postaci Boga Horusa, a później (w czasie Ramzesa II) Boga Amona. Została ona uszkodzona podczas okresu amarneńskiego, odbudowana przez Ramzesa II.

(inne źródła podają, że jest to Świątynia Maharraka)

Więcej - zobacz opis po angielsku: Temple of Wadi al-Sabua, Egypt

Podesłał: Jeronimo

[mapa w dobrej jakości dostępna w Onet/Zumi]

Zabytkowy, drewniany kościół pw. Św. Barbary i Św. Józefa z pierwszej poł. XVII wieku, przebudowany w 1888 r. Przeniesiony z Jedłownika (obecnie dzielnica Wodzisławia Śląskiego) w 1974 r.

Dzisiejszy wygląd kościoła zapewne znacznie odbiega od pierwowzoru, gdyż w 1888 roku budynek gruntownie odrestaurowano oraz przebudowano. Kościół jest budowlą drewnianą, składającą się konstrukcji zrębowej oszalowanej deskami.

[Źródło: Wikipedia]

Podesłał: raflik29

Cerkiew katedralna św. Aleksandra Newskiego - świątynia zbudowana w stylu rosyjsko-bizantyjskim na planie ośmiokąta z pięcioma absydami, przeznaczona na ok. 850 osób. Przysadzista wieża zakończona dachem i pięcioma wieżyczkami (od strony zachodniej), od środka polichromowana i zdobiona bogatą sztukaterią. W detalach widać wiele z bizantyjskiego przepychu: ornamenty, kapitele, pilastry. W cerkwi umieszczono witrażowe okna. Ikonostas posiada troje drzwi i jest rzeźbiony w drewnie dębowym.

Impulsem do budowy cerkwi stał się nieudany zamach na życie cara Aleksandra II 2 kwietnia 1879. Komitet budowy cerkwi zawiązał się 6 kwietnia, w jego skład wchodzi najwięksi łódzcy fabrykanci: Karol Scheibler, Juliusz Heinzel, Ludwik Meyer i Izrael Poznański. Już 16 kwietnia prezydent Łodzi Walerian Michał Makowiecki donosił władzom gubernialnym: "Mam zaszczyt donieść Waszej Wysokości, iż mieszkańcy miasta Łodzi, pragnąc upamiętnić dzień cudownego ocalenia drogocennego życia monarchy 2 kwietnia b.r., postanowili wystawić swoimi środkami prawosławną cerkiew św. Aleksandra Newskiego". Pod koniec roku do Sankt Petersburga udał się Hilary Majewski, aby zobaczyć tamtejszą architekturę. Na początku 1880 zatwierdzono projekt i wybrano działkę pod budowę przy ul. Widzewskiej (dzisiejsza ul. Kilińskiego 56). 8 maja 1884 odbyła się uroczystość wmurowania kamienia węgielnego, a już w czerwcu budowla była gotowa - 11 czerwca odbyła się uroczystość poświęcenia świątyni.

Bazylika Konstantyna w Trewirze (łac. Aula Palatina) – dawna sala tronowa pałacu cesarza Konstantyna I w Trewirze w zachodnich Niemczech. Zbudowana w IV w., jest największą salą rzymską zachowaną do dnia dzisiejszego (67 m długości, 27,2 szerokości i 33 wysokości). Obecnie bazylika służy jako kościół ewangelicki.

Wraz z innymi zabytkami rzymskiego Trewiru, została wpisana w 1986 r. na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Zbudowana na początku IV w. bazylika służyła jako sala tronowa cesarzowi Konstantynowi. Jej konstrukcja obywała się bez przypór i wsporników. Wnętrze sali zdobiły marmury, mozaiki i liczne rzeźby. Podłogi i ściany auli były ogrzewane powietrzem podgrzewanym przez pięć pieców umieszczonych pod podwójną podłogą.

W średniowieczu bazylika przeszła w posiadanie arcybiskupa Trewiru. Apsyda została przebudowana w wieżę mieszkalną, na przeciwległych krańcach wzniesiono mniejsze wieżyczki a mury uzbrojono w blanki. W takim stanie aula dotrwała do 1600 r.

Katedra w Rouen we Francji.

Opactwo Saint-Ouen w Rouen jest jednym z głównych zabytków Rouen, stanowi doskonały przykład gotyckiej architektury w Normandii.

Dawniej opactwo to było klasztorem benedyktynów najbardziej wpływowym w Normandii. Prace nad budową rozpoczęły się w 1318, zostały utrudnione przez wojnę stuletnią. Budowę zakończono w XV wieku.

Więcej - zobacz opis po angielsku: The abbey of Saint-Ouen, Rouen, France

Podesłał: Kamilzon

Kościół pw. Imienia Najświętszej Marii Panny w Inowrocławiu – tzw. Ruina, najstarszy kościół Inowrocławia i jeden z najstarszych na Kujawach, sięgający metryką końca XII wieku.

Jest to kościół w stylu romańskim, pochodzący z końca XII lub początku XIII wieku. Znaczna, jak na kościół jednonawowy, szerokość korpusu pozwala przypuszczać, że pierwotnie planowano podział wnętrza na trzy nawy, który nie został jednak zrealizowany. W XV wieku prezbiterium zostało przedłużone w kierunku wschodnim, a półkolista apsyda zastąpiona zamknięciem wielobocznym, opiętym przyporami. W końcu XVIII w. odbudowano częściowo zawaloną wieżę południową i ponownie przebudowano prezbiterium, zamykając je ścianą prostą. Zniszczony w pożarze 1834 roku, kościół znajdował się w stanie ruiny. W latach 1901-1902 został poddany rekonstrukcji (z inicjatywy księdza Antoniego Laubitza) według projektu Juliusza Kothego, konserwatora zabytków prowincji poznańskiej. Oprócz usunięcia skutków pożaru odtworzono wtedy m.in. półkolistą apsydę. Kolejną restaurację, połączoną z dalszą reromanizacją budowla przeszła w latach 50. XX w. W obecnej bryle kościoła najbardziej autentycznymi częściami są przyziemie wieży południowej i północny mur nawy.

Buddyjska Stupa w miejscowości Benaldamena, Malaga, Hiszpania.

Stupa (sanskr. stūpa – kopiec, szczyt) zwana również pagodą – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii. Ze względu na architekturę niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Zwykle funkcjonuje jako relikwiarz. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby; w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii - suburganu.

Podesłał: pawcio