Królewska rezydencja od czasów Franciszka I do Napoleona III. Posiada wyjątkową kolekcję malarstwa, mebli oraz muzeum poświęcone Napoleonowi I. Możemy m. in. obejrzeć pokój, w którym w dniu 6.04.1814r. Napoleon podpisał akt abdykacji. Zachwyca również pięknie zaprojektowany, ogromny park.

Najstarsze pozostałości zabudowań pałacowych pochodzą z XII wieku. Za czasów Franciszka I pałac został rozbudowany; stał się istotnym ośrodkiem sztuki renesansowo-manierystycznej (tzw. szkoła z Fontainebleau). Kolejni władcy rozbudowywali i dekorowali rezydencję. Obecnie stanowi muzeum. Pałac i park zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

W 1560 w Fontainebleau odbyło się zgromadzenie notablów. Większość z zebranych domagała się reform w kościele francuskim oraz tolerancji religijnej dla hugenotów

Podparyski zamek z przepięknie zaprojektowanym, ogromnym parkiem Parc National, miejsce, gdzie prezydenci Francji zapraszają głowy państw europejskich m.in. na polowania.

Zamek jest oficjalną letnią rezydencją prezydenta Francji.

Więcej - zobacz opis po angielsku: The château de Rambouillet, Rambouillet, France

Podesłała: Teresa

Palais de Justice w Paryżu (Pałac Sprawiedliwości) - zespół budynków na Île de la Cité, od początku istnienia stanowiący siedzibę najważniejszych organów wymiaru sprawiedliwości we Francji. Zajmuje łącznie 1/3 powierzchni całej wyspy, między bulwarami Horloge, des Orfèvres, Harlay oraz Palais.

Budynek o nazwie Palais de Justice (lub Palais de la Cité) znajdował sie w Paryżu od X wieku i pełnił równolegle funkcje sądownicze, jak i był siedzibą rodziny królewskiej. Zajmował on obszar dzisiejszego Pałacu, jednak do dnia dzisiejszego zachowało się z niego skrzydło znane pod nazwą Conciergerie oraz Sainte Chapelle. Po opuszczeniu pałacu przez Karola V obiekt stał się już wyłącznie centrum paryskiego i francuskiego sądownictwa.

W 1776 w pożarze spłonęło środkowe skrzydło gmachu, które zostało odbudowane w latach 1783-1786. W okresie od 6 kwietnia 1793 do 31 maja 1795 w obiekcie rezydował Trybunał Rewolucyjny. Z jego wewnętrznego dziedzińca, Cour de Mai (Dziedziniec Majowy) odjeżdżały wózki wiozące skazanych na gilotynę. W czasie restauracji Burbonów i monarchii lipcowej Pałac przeszedł generalną rozbudowę pod kierunkiem Jeana Huyota, a po jego śmierci Louisa Duca i Honoriusza Daumeta. Prace z powodu trudności finansowych przeciągały się jednak; część skrzydeł pałacu normalnie funkcjonowała jako sąd najwyższy oraz sąd okręgowy dla miasta Paryża, podczas gdy pozostałe były nadal rozbudowywane. Prace trwały przez cały okres II cesarstwa i ostatecznie nigdy nie zostały ukończone. W czasie Komuna Paryskiej budowla została porzucona przez robotników, a następnie, w Krwawym Tygodniu, w kilku miejscach podpalona. Ostatecznie Daumet zakończył prace wg nowego projektu w latach 1879-1883.

Popularne wśród turystów miejsce niedaleko wieży Eiffel'a. Pałac Chaillot i tereny położone wokół pałacu. Dawniej stał tu pałac Trocadero, zburzono go w 1937 roku i wybudowano obecny.

Trocadero to również stacja 6 i 9 linii metra w Paryżu. Stacja znajduje się w 16. dzielnicy Paryża. Na linii 6 stacja została otwarta 6 października 1942 r, a na linii 9 - 8 listopada 1922.

Więcej - zobacz opis po angielsku: The Trocadéro, site of the Palais de Chaillot, Paris, France

Podesłała: Teresa

Nesebyr to miasto położone na niewielkim, skalistym półwyspie na wybrzeżu Morza Czarnego, w okręgu Burgas. Jest jednym z najstarszych europejskich miast. Miasto zostało założone w 1000 r.p.n.e. przez Traków, nosiło wtedy nazwę Mesemwrija. W roku 510 p.n.e miasto zostało zamienione w kolonię prze greków pochodzących z miast Megara oraz Wizantion. Miasto posiadało teatr, świątynię boga Apolon'a oraz było uprawnione do produkcji własnych monet ze srebra i brązu, a od III wieku p.n.e. też ze złota.

Miasto jest rezerwatem architektonicznym i archeologicznym od 1956, a od 1983 zabytki kultury w mieście zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.

Więcej - zobacz opis po angielsku: Nesebar (aka Mesembria), Bulgaria

Podesłał: firanka19

Elektrownia wiatrowa oraz pozostałości dawnej twierdzy obronnej sprzed I wojny światowej w pobliżu Lipawy na Łotwie.

Podesłał: Jac

Plaszow – hitlerowski obóz pracy przymusowej (niem. Zwangsarbeitslager Plaszow des SS – und Polizeiführers im Distrikt Krakau), później przekształcony w obóz koncentracyjny (niem. Konzentrationslager Plaszow bei Krakau). Założony dla ludności żydowskiej ze zlikwidowanego 28 października 1942 getta, utworzony częściowo w Płaszowie, a w części na terenie dawnych podkrakowskich gmin Podgórze i Wola Duchacka. Powstał jesienią 1942 na terenach dwóch żydowskich cmentarzy z 1887 i 1932, przy ul. Abrahama 3 i przy ul. Jerozolimskiej 25. Objął w pierwszej fazie istnienia w sumie powierzchnię ok. 10 mórg (ok. 5 hektarów). Był jednym z trzech "Żydowskich Obozów Pracy" (niem. Judenarbeitslager), utworzonych pod Krakowem i nosił wówczas nazwę Julag I (pozostałe dwa zbudowano w Prokocimiu – Julag II, i w Bieżanowie – Julag III).