Większa część kompleksu znajduje się nad wodą, jest ona wsparta 5 114 pali i składają się na nią: 12 mil nisko-poziomowej jezdni (droga nr 13), dwa wysoko-poziomowe mosty North Channel Bridge (1158 m długości, 23 m wysokości) i Fisherman Inlet Bridge (140 m długości, 12 m wysokości), dwa milowe tunele, dwumilowa szybka jezdnia, 4 wysepki i 5,5 mil dróg dojazdowych.

Z powodu dużego znaczenia transportu w zatoce, wybudowano dwa jedno milowe tunele podwodne, umożliwiające transport statków nad nimi. Mają one 7,3 m szerokości i 4,1 m wysokości.

Cztery sztuczne wyspy, każda o powierzchni około 10 akrów, wadze 1 183 295 ton każda i wysokości 30 stóp, tworzą przejścia łączące drogę z tunelami. Na jednej z wysp znajduje się sklep z pamiątkami, restauracja i parking, z którego można podziwiać panoramę.

Uznany w 1964 roku jako jeden z "Siedmiu cudów architektonicznych świata nowoczesnego", w światowym konkursie, który obejmuje ponad 100 projektów.

W 1965 r. nagrodzony od Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów tytułem "Wybitne osiągnięcie architektury".

Od czasu otwarcia budowli w 1964 roku już ponad 67 milionów samochodów przejechało przez Chesapeake Bay Bridge-Tunnel.

Budowla ta jest najdłuższym kompleksem łączącym most z tunelem na świecie.

Głębokość wody wzdłuż mostu wynosi: 25 - 100 stóp.

(Źródło: budowle.pl)

Podesłał: Gh0st