Dwa lśniące, trapezoidalne w podstawie, 36 - piętrowe biurowce są oddalone od siebie o 10 stóp. Połączone są w podstawie szklaną piramidą sięgającą 8-go piętra.

Lustrzane wieże pokryte są płytami szklanymi barwionymi na brązowo oraz ciemno brązowymi płytami aluminiowymi.

Pod wieżowcami znajdują się pomieszczenia elektryczne, 3 piętrowy parking na 550 samochodów oraz poziom, który jest połączony z podziemnymi tunelami Houston.

Budynek wykonany jest z zespawanych z sobą stalowych prętów, zwyczajnej betonowej konstrukcji wspartej na wzmocnionej betonowej siatce o szerokości do 8,5 stopy.

Gdy budynek został ukończony został chwalony i uważany za wielkie osiągnięcie. W 1977 roku został honorowo odznaczony za swój kształt przez American Institute of Architect. Następnie budynek zyskał jeszcze wiele odznaczeń, m.in. w 1978 r. dostał złoty medal od AIA.

Budowle wywołują optyczną iluzję, która powoduje, że Pennzoil Place przedstawia różne formy, zależnie od punktu widzenia. Na niektórych zdjęciach wygląda jak dwie wysokie i smukłe wieże, na innych jako dwie spiralne wieże, a na jeszcze innych jako pojedyncza wieża.

Przewodniczący Pennzoil company J. Hugh Liedtke szczególnie chciał budynku, który nie byłby podobny do One Shell Plaza. Zmusiło to dyrektora posiadłości G. Hinesa do dodania podczas konstrukcji jeszcze dwóch pięter do każdej wieży, by spełniać zapotrzebowanie na przestrzeń biurową.

Ciemne i ostre kanty dachów wieżowców są pochylone pod kątem 45°.

Ponad 420 000 m² powierzchni do wynajmu.

(Źródło: budowle.pl)

Podesłał: Gh0st