Świat według Google - mapy satelitarne ciekawych miejsc, zdjęcia satelitarne: Najciekawsze mapy i zdjęcia satelitarne

Wybierz kategorię

Na skróty » Zdjęcia satelitarne miast | Opisy zawierające filmy | Ostatnio dodane | Zgłoszenia ciekawych miejsc

Losowo wybrane miejsca:

Reklamy:

San marino, Włochy

Dodano dnia 04-09-2005 / / Linki: Google Earth, Google Maps, Yahoo! Maps, Virtual Earth / Najbliżej położone miejsca
 
 

[Brak zdjęć w najlepszej jakości, pozostaje czekać na pojawienie się nowych zdjęć]

San Marino, Republika San Marino (Repubblica di San Marino) – niewielkie państwo w Europie Południowej stanowiące enklawę na obszarze Włoch. Nie ma dostepu do morza. Stolica też nazywa się San Marino.

San Marino uważa się za najstarszą republikę świata, utworzoną A.D. 301 przez utalentowanego chrześcijańskiego budowniczego, kamieniarza (inni podają, iż był kowalem) zwanego Świętym Marinusem. Gdy uciekał przed prześladowcą chrześcijan - Cesarzem Rzymskim Dioklecjanem, ukrył się na szczycie Monte Titano (najwyższe z siedmiu wzgórz San Marino) i tam założył małą wspólnotę chrześcijańską. Właścicielka ziemi, pani Rimini zapisała ją w testamencie wspólnocie chrześcijańskiej. Jest pewnym, że okolice były zamieszkałe od czasów prehistorycznych, chociaż ślady bytności na Monte Titano sięgają jedynie średniowiecza. Na pamiątkę kamieniarza, ziemię nazwano „Ziemią San Marino”, by w końcu zmienić ją na nazwę, którą ma do dziś: „Republika San Marino”. W wieku lombardzkim, San Marino było lennem diuka Spoletta, ale wolna wspólnota sięga aż do X w.

Pierwotna struktura rządu była złożona z samorządowego zgromadzenia zwanego Arengo, które składało się z głowy każdej rodziny. W 1243 po raz pierwszy mianowano dwóch Kapitanów Regentów (Capitani Reggenti) sprawujących władzę. Do dzisiaj, co 6 miesięcy, zmieniają się osoby sprawujące regencję. Pierwsze prawo na kształt konstytucji republiki powstało w roku 1263. Stolica apostolska potwierdziła niezależność San Marino w 1291.

Obszar San Marino składał się jedynie z Monte Titano do 1463, kiedy to republika przystąpiła do sojuszu przeciwko Sigismondo Pandolfo Malatesta, Panu Rimini, którego później pokonano. W rezultacie tych wydarzeń papież Pius II nadał San Marino miasta: Fiorentini, Montegiardino, i Serravalle. Trochę później w tym samym roku miasto Faetano przyłączyło się do republiki z własnej woli. Od tego czasu obszar San Marino pozostał niezmieniony. Jeszcze w 1797 Napoleon chciał powiększyć obszar Republiki San Marino, ale mieszkańcy nie zgodzili się na powiększenie terytorium.

8 października 1600 San Marino przyjęło pisaną konstytucję.

San Marino w swej historii było okupowane przez obce wojska trzy razy, przez krótkie okresy:

* w 1503 Cesare Borgia, znany jako Valentino, okupuje republikę do swojej śmierci, która następuje kilka miesięcy później;

* w 1739 Kardynał Alberoni użył wojska by okupować kraj. Obywatele odmówili płacenia podatków, potajemnie wysłano również listy do papieża Klemensa XII dochodzące sprawiedliwości. Odpowiedzią było uznanie przez papieża praw San Marino, które przywróciły mu niepodległość.

* ostatnia okupacja miała miejsce podczas II wojny światowej w 1944 San Marino oficjalnie było neutralne podczas II wojny światowej. Jednak, siły niemieckie wykorzystały państwo do przejścia wojsk, siły aliantów podążyły za nimi. Wojska alianckie okupowały San Marino tylko tak długo jak to było koniecznie militarnie i trwało to tylko kilka tygodni.

Małe państwo zostało uznane przez Francję (Napoleona w 1797), a przez inne państwa europejskie w 1815 na kongresie wiedeńskim.

San Marino znane jest także ze swojej gościnności. Nigdy nie odmówiło prawa do azylu i pomocy osobom prześladowanym. Z tej tradycji skorzystał np. Giuseppe Garibaldi w 1849.

San Marino utrzymuje dyplomatyczne i konsularne stosunki z wieloma państwami europejskimi i amerykańskimi, bije własne monety, wydaje swoje znaczki pocztowe i przyznaje odznaczenia. Władza ustawodawcza sprawowana jest przez Radę Generalną składającą się z 60 członków a wykonywana jest przez Kongres podzielony na ministerstwa odnawiany przez każdą nową władzę ustawodawczą. Capitani Reggenti mają mandaty reprezentantów i są wybierani dwa razy w roku w kwietniu i w październiku.

San Marino jest jedynym, pozostałym do dziś, włoskim miastem-państwem. Jak Andora, Liechtenstein i Monako, wygląda na anachronizm. Jest pozostałością z czasów, gdy Europa – zwłaszcza Niemcy i Włochy – były politycznie złożone z małych części, rozciągających się często nie dalej niż na odległość armatniego strzału z murów miasta. Ze wszystkich pozostałych w Europie małych państewek, przetrwanie San Marino jest najbardziej zaskakujące. Oprócz Watykanu, którego historia miała całkiem inny przebieg, jest to jedyne państwo w Europie otoczone całkowicie przez jedno obce państwo. Różne pakty o przyjaźni były podpisywane z Włochami od zjednoczenia tego ostatniego, ale San Marino dumnie zaznacza swą niezależność.

Wstępując do Rady Europy jako pełnoprawny członek w 1988, San Marino przewodniczyło organizacji w pierwszej połowie roku 1990.

San Marino zostało członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1992.

Chociaż to niepodległy naród jednak mocno uzależniony od Włoch, które go otaczają od momentu zjednoczenia w XIX w.

San Marino i Szwecja były w stanie wojny od 1648 do 1996.

12 marca 2004 Wielka Rada Generalna wybrała na stanowiska kapitanów-regentów (kolegialna głowa państwa) Paolo Bolliniego i Marino Riccardiego.

(Źródło: Wikipedia)

Podesłał: Devasto



One Response to “San marino, Włochy”

  1. entent Says:

    San Marino nigdy nie było w stanie wojny ze Szwecją!

    (tak to jest, jak się bezlitośnie zżyna z wikipedii…)

    [od redakcji: nie “zżyna” a cytuje zgodnie z licencją wikipedii, co do treści - fakt, również w wikipedii zdarzają się błędy]

Leave a Reply

info