Sfinks

Sfinks w starożytnym Egipcie to symbol władzy królewskiej, przedstawiany jako postać leżącego lwa z głową człowieka, często z twarzą faraona. Egipskie sfinksy były płci męskiej i była to tak ważna tradycja, że królowa Hatszepsut, przedstawiana na tych pomnikach, miała doczepioną sztuczną brodę. Kolejną ważną cechą odróżniająca sfinksy egipskie są skrzydła - a raczej ich brak, skrzydła u sfinksów są bowiem atrybutem w mitologii sumeryjskiej.

Jednym ze słynniejszych sfinksów jest pomnik mieszczący się w Gizie. Zwrócony jest on na wschód, czyli w kierunku Nilu. U jego łap znajduje się mała świątynia. Można powiedzieć, że nie jest on prawdziwym sfinksem, gdyż do głowy faraona Chefrena doczepione jest ciało w pozycji 'warującej'. Oficjalnie uważa się, że Sfinksa gizejskiego zbudowano w czasie rządów Czwartej Dynastii, czyli w latach 2723-2563 p.n.e.

W mitologii Greckiej - sfinks to uskrzydlony potwór o ciele lwa, twarzy kobiety. Pilnował dostępu do Teb, siedząc na skale w wąwozie i pożerał ludzi, którzy nie potrafili rozwiązać jego zagadki. Zadawał pytanie: "Co to za zwierzę, które rano chodzi na czterech nogach, w południe na dwóch, a wieczorem na trzech?" Edyp rozwiązał jego zagadkę mówiąc, że to człowiek. Rozwiązanie zagadki doprowadziło do śmierci potwora, który rzucił się w przepaść. Motyw przedstawiający sfinksa był popularny w ornamentyce greckiej.

(Źródło: Wikipedia), podesłała: Basia