Troja, Wzgórze Hissarlik w zach. Turcji, gdzie w XIX w. niemiecki archeolog samouk Heinrich Schliemann odnalazł ruiny. Wśród nich najprawdopdobniej znajdują się pozostałości legendarnej Troi, miasta zburzonego w wyniku wojny opisanej przez Homera w eposie "Iliada". Wojna rozegrała się ok. 1200 roku p.n.e.

Troja, Ilion (gr. Τροία oraz Ἴλιον lub Ἴλιος Ilios, łac. Ilium) to starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej nad rzeką Skamander.

Miasto jest szczególnie słynne z wojny, opisanej w starogreckim poemacie epickim Iliada. Poemat ten przypisuje się niewidomemu poecie Homerowi. Najprawdopodobniej powstał on w VIII lub IX wieku p.n.e. (jakkolwiek zawiera też starszy materiał). Odniesienia do Troi można znaleźć także w innym eposie Homera, Odysei. Homerycka legenda o Troi została wykorzystana przez rzymskiego poetę Wergiliusza w jego poemacie epickim Eneida. Według legendy miasto to zostało zdobyte za pomocą podstępu z koniem trojańskim. Obecnie uważa się, że Troja była miastem usytuowanym na Wzgórzu Hisarlik w dzisiejszej Turcji. Pierwsze badania na tym terenie przeprowadził w latach 1871-1894 niemiecki archeolog-amator Heinrich Schliemann z asystującym mu od 1882 roku Wilhelmem Dopfeldem. Odkryli oni na wzgórzu pozostałości 9 miast zakładanych w tym samym miejscu. Póżniejsze badania z udziałem Carla Blegena w latach 1932- 1938 przyniosły pierwsze porządne opracowanie naukowe. W 1989 roku pracę na tym terenie rozpoczęła misja Manfreda Korfmanna z Tybingi. Dopiero ta misja rozpoczęła prace nie tylko na cytadeli, ale też w tzw. dolnym mieście, które znajdowało się u jej stóp i miało kilkakrotnie większą powierzchnię. Opisana w Iliadzie Troja była najprawdopodobniej szóstym lub siódmym miastem zbudowanym na wzgórzu Hisarlik. Została zburzona w połowie XIII wieku p.n.e, albo na początku XII wieku p.n.e.. Niektórzy uczeni identyfikują Troję z miastem zwanym przez Hetytów Wilusa.

[Źródło: Wikipedia]

Podesłał: sienik

Więcej zdjęć: